Ty będziesz silnym

Ty będziesz silnym, przez to, w co uwierzysz,Jako w cel życia wzniosły, choć daleki;Przez to, z czem duchem zetrzesz się i zmierzysz,I uznasz prawdą na wieki.Ty będziesz silnym przez to, co dla tłumówMarą jest tylko rozwiewną i cieniem,A co się rodzi już wśród orlich szumówPrzyszłości, świata wcieleniem.Ty będziesz silnym przez to, co błękitySrebrne do ciebie mówić będą nocą...

Przez łzy twe, z których powstaną zórz świty,Co ziemię twoją ozłocą!Ty będziesz silnym przez ciche te szumy,Co biją w skrzydła nad lasy twojemi;Przez każdą płodną godzinę zadumyO nędzy i krzywdach ziemi.Ty będziesz silnym przez moc tę słoneczną,Co ze świadomych siebie pragnień bije...Przez to, co w piersi twej rwie się — i żyjeTęsknotą wieczną!Przez to, co z złudzeń młodzieńczych rozbiciaZostanie tobie, jak ster nieomylny...Przez to, co prawdzie oddasz z swego życia,Ty będziesz silny!

Szczęśliwym będziesz przez to, co twa duszaUkocha; przez to, na czem spoczniesz twojemSercem, bijącem wiecznym niepokojem,Co pierś ludzkości porusza.Przez to, co oddasz w służbę ideału,Przez żary ducha twego najgorętsze,Przez nieskalane serca twego wnętrze,Przez łzy zapału!Szczęśliwym będziesz przez iskrę tę bladą,Którą twa miłość w narodzie rozdmucha,Aż tryśnie blasków ożywczych kaskadą,Płomieniem ducha!

Szczęśliwym będziesz przez ciszę błękitną,Co w piersiach gwiazdy rozpala, jak w niebie...Ach, i przez uśmiech ten, którym zakwitnąNajdroższe usta dla ciebie!Przez twe nadzieje, przez twoje zachwyty.Przez drżenie serca, przez łzy uniesienia,Przez moc porywów, przez siłę natchnienia,Co myśl przekuwa — w granity!Przez sferę światła i ciepła, i ruchu,Którą twa istność roztoczy dokoła;Przez zmartwychwstanie wskrzeszonych na duchu,Przez każdy promień ich czoła.Przez to, w czem całą potęgą miłościDuch twój rozbłyśnie, wcielony w kształt żywy...Przez ukochanie gorące przyszłościBędziesz szczęśliwy!