Przez te łąki

Przez te łąki, przez te polaSzła tu dola i niedola,I z długiego kraju szatyZasiewały polne kwiaty...

Czarne ziarna szły do ziemiŁez kroplami rzęsistemi,Jasne z wiatrem ulatałyJak ten motyl, jak ten biały...

A gdy przyszły wiosny gody,Ziemia siew oddała wiernie:— Gęste na niej ostre ciernie,Rzadkie kwiaty i jagody!