Kochasz ty dom

Kochasz ty dom, rodzinny dom,Co w letnią noc, skroś srebrnej mgły,Szumem swych lip wtórzy twym snom,A ciszą swą koi twe łzy?

Kochasz ty dom, ten stary dach,Co prawi baśń o dawnych dniach,Omszałych wrót rodzinny próg,Co wita cię z cierniowych dróg?

Kochasz ty dom, rzeźwiącą wońSkoszonych traw i płowych zbóż,Wilgotnych olch i dzikich róż,Co głogom kwiat wplatają w skroń?

Kochasz ty dom, ten ciemny bór,Co szumów swych potężny śpiewI duchów jęk, i wichrów chórPrzelewa w twą kipiącą krew?

Kochasz ty dom, rodzinny dom,Co w pośród burz, w zwątpienia dnie,Gdy w duszę ci uderzy grom,Wspomnieniem swym ocala cię?

O, jeśli kochasz, jeśli chceszŻyć pod tym dachem, chleb jeść zbóż,Sercem ojczystych progów strzeż,Serce w ojczystych ścianach złóż!...