W oddalonych...

W oddalonych rzeczy krasie,Jakby wstęga przewija sięŁan za łanem, gaj za gajem,Chmurnym szlakiem, smętnym krajem...

W oddalonych rzeczy krasieMiga złoto w modrym pasieOwej strugi, co się winieW oczeretach i wiklinie...

W oddalonych rzeczach krasieBór, jak organ huczy, zda się,A nadrzeczny tuman dyszyWestchnieniami w nocnej ciszy...

A ja chwytam okiem, uchem,One mary w polu głuchem,I źrenicą rozszerzonąNa dalekość patrzę oną...

Aż i oko zarosieje,Aż i tuman się rozwieje,Aż i w pustce się obaczę,Aż i dusza mi zapłacze!