Noc i dzień

Nocą mi w piersiach serce drży,Nieukojonem biciem,I wołam dnia, co płoszy sny,Swem trzeźwem, jasnem życiem.

I przyszedł dzień, jak złoty duch,Skąpany w światła zdroju,I przywiódł czyn i przywiódł ruch,Lecz nie dał mi spokoju.

I znowu serce moje drży,Jak ten kaganek lichy,I wołam nocy, żeby miOtwarła świat swój cichy.

I przyszła noc, jak srebrny duch,Skąpany w cieniów zdroju,I oczom sypiąc czarny puch,Nie dała mi spokoju.

Tak dniem i nocą, wśród tych prób,Za ukojeniem dyszę,I nie wiem, czy sam nawet gróbSwą wielką da mi ciszę...

Czy serce moje wyrwie sięZ tych drżących pragnień mocyTam, gdzie się gubią wieczne dnie,W wieczystych mrokach nocy.