O przejrzyste marmury!

O przejrzyste marmury! O wież złote szczyty!Kto was rzucił pod strop ten gwiazdami nakryty?Kto świat odarł ze skarbów, aby ci ich berłoOddać, kochanko morza, biała Adryi perło?

To ty, o wiosno serca! Ty boski popędzie,Twórczości piękna w życiu! Twe echo łabędzie,Srebrnym dźwiękiem z wielkiego Genezy psałterza,Płynie mdlejąc i w duszę raz jeszcze uderza.