A po tych łąkach

............A po tych łąkach, po tych pokosachChodził tam tuman w wieczornych rosach;Chodził tam tuman, nad zdrojem siadał,O dawnych czasach ludziom powiadał.............Nie były one czasy ze złota,Ani się chleb sam toczył we wrota;I smutki były i łzy na ziemi,A przecież człowiek tęskni za niemi...............Hej! rzuciłbym ja ojca i brataI leciał choćby na koniec świata —I wziąłbym pióra siwe, sokole,Jenoby znaleźć tę dawną wolę!...