Zakwitły ciernie

Zakwitły ciernie. Krzew bólu i mękiStanął w śnieżystym bukietów swych puchuOd drgnięcia pierwszej skowrończej piosenki,Od pól podmuchu.

Czarność się jego żałobna odziałaKwiatem rozkoszy, utkanym misternie,Gwiazda przy gwieździe drży lekka i biała...Zakwitły ciernie.

Ale nad czołem schylonem w zadumieZawsze się wije ta gałąź kolczata,Co żadną wiosną zakwitnąć nie umie —Wielka, cierniowa korona wszechświata —Myśl, co kwiat życia tragicznie otrząsaI nagich kolców żądłami mózg kąsa...