Czy to już gwiazda

Poezye wydanie zupełne, krytyczne tom IV

»Andiam! che la via lunga ne sospinge...«Dante, Inf. IV [22].Czy to już gwiazda zaranna dniejeNa tem toskańskiem niebie,Czy też mi w duszy wschodzą nadzieje,Nadzieje, wzięte z ciebie?

Stoję i słucham, a wierzba cichaSerce mi w snach kołysze,I niby cieszy i niby wzdycha,Zaczarowana w ciszę...

— Jeszcze my będziem razem chadzali,Pieśniarze duchem prości,Od tych miesięcznych tumanów biali,A czarni od żałości...

Jeszcze my pójdziem tą drogą kmiecąPomiędzy siół opłotki,Czyści, że przez nas gwiazdy aż świecą,A drżący, jak polotki...

Jeszcze my będziem rzucali ziarno,Gorczyczne ziarno cudu,

Co drzewem wzrośnie nad ziemię czarną,Nad ziemię łez i trudu...

I będą na niem miały spocznienieWędrowne rzesze ptasze,I dusze w znoju znajdą tam cienie,I pieśni znajdą nasze...

I tak zajdziemy, pielgrzymy boże,Na drogę gdzieś rozjemną,Ty się obrócisz na jasne zorze,A ja na nockę ciemną!

Comments

Loading comments…