Niechże ja teraz

»...Volo eon l’ali di pensiero al cielo...«Petrarca.Niechże ja teraz przypomnę w żałobieTwoje rozmowy i twoje milczenie!Niech się głęboko zadumam o tobie,Coś odszedł w cienie...

Niechże mi znowu rozbłyśnie ta złotaRóża miesięczna, co w oczach nam stała,Nad kampaniląrozkwitniona Giotta,Płomiennie biała...

Niechaj się jeszcze tą ciszą otoczę,Jaka nas zdjęła na pustem Lungarno,I niech mnie znowu twe słowa proroczeŚwiatłem ogarną...

Niech mi się jeszcze w pamięci rozbieliTen głaz, gdzie Dante siadywał wieczoremI gdzieśmy dusze w rozmowach odzieliSmutku kolorem...

Niechaj znów dłonią gorącą obwodzę,Jak w Santa Croce, po śladach tych dłóta,Którymi przeszła psyche twa, po drodzeW rzeźbę zakuta...

I niechaj echa w kopułach wiszące,Pod których drżeniem staliśmy oboje,Lecą, jak ptaki, na zachodnie słońce,Na serce moje...