W loggiach

O moje oczy, zachwycone oczy,W Rafaelicznej zatońcie przezroczyI pijcie w ciszy z tej boskiej amforyCzar wizji sennych i marzeń kolory,O moje oczy!

O myśli moja, o myśli skrzydlata,Co przelatujesz od świata do świata,Pióra na mlecznych gościńcach roniąca,Złóż loty swoje! Trafiłaś do słońca,O myśli moja!

O moja duszo, o piękna atomie,Tu w nieśmiertelnym stanęłaś swym domie,Tu zwiej się w tęcze i w zorze i w blaski,Błogosławiona i pełna dziś łaski,O duszo moja!

II.Po krużgankach San DamasoEcha pieśni rankiem płyną;U arkady zawieszony,Jak ptak, śpiewa Jan z Udino.

Jan z Udino ma w swej piersiZłotych piosnek złote rojeI wiośnianą ma palętęI gorących oczu dwoje.

Co pomyśli — to wyśpiewa,Co wyśpiewa — to mu ręceW żywe barwy przeczarują,W malowany wtór piosence.

Jan z Udino, uczeń miłyCzarodzieja Rafaela,Fantastyczny karton mistrzaW fantastyczny grotesk wciela.

Rajskie ptactwo, deszcze kwiecia,Z zórz uwiany strop niebieski,Jakieś dziwy z pozaświecia,Rusałczane arabeski.

Przez arkady słońce wpada,Stapia linje, barwy miesza,Wymarzone, senne światyW opałowych mgłach zawiesza.

Blaski sieją się świetliście,Mży w powietrzu opar złoty,Las gdzieś trzęsie z ognia liście,W mórz gdzieś głębi drżą klejnoty...

Przetwarły się raju wrotaW jutrzenkowych róż purpurach,A Serafy siedmioskrzydłeNa tęczowych wioną piórach.

W kryształowe skróś przezroczaBiegnie oko w koniec z końca,Drżącą falą dźwięk o barwę,O dźwięk barwa się roztrąca.

Coraz światło się natęża,Coraz czystsze tony płyną,Czarodziejski karton mistrzaWciela w freski Jan z Udino.

Płynie w błękit złote słońce,Na Piotrowej płynie łodzi,Po krużgankach San DamasoPapa Giulio w bieli chodzi.

Chodzi w bieli i w purpurze,Orle czoło, śniade lice,Rubinowy krzyż na piersiachCiska wielkie błyskawice.

Przenikliwe oko czarne,Na powietrznej wisi fali,A w sygnecie się rybackimZłotą iskrą słońce pali.

W fijoletach i czerwieniDwór go czeka na uboczu;W bieli idzie papa Giulio,Nie zdejmując z fresków oczu.

On sam wsiąka w barwy, w blaski,Pompejańskie tła rozbielaI jest jedną z cudnych wizjiJasnych loggii Rafaela.