Hymn nowej Polski

............Za wielkie morza rzucony obszaryZa sine góry, za szumiące rzeki,Oto w twe imię, o kraju nasz stary,Ojczysty kraju drogi, choć daleki,Lud twój się zebrał pod twymi sztandary,Wierny ci sercem teraz i na wieki,I święci oto Związek narodowy,By Nową Polskę wznieść na żywot nowy.

Długo w rozbiciu żył lud i w niemocy,Tułacz bezdomny, pojący się łzami,Jak ów Izrael, którego prorocyNad Babilonu siedzieli wodami.A oto mu dziś wstaje dzień po nocy,Przyszłości słońce świeci już nad nami,Łączą się serca i podnoszą głowyKu Nowej Polsce i na żywot nowy.

Jak dębu korzeń z podziemnej odnogiNa zapach wiosny pęd wypuszcza świeży;Choć pień od pędu tarń dzieli i głogi,Jeden sok życia przez serce im bieży:

Tak latorózgę ojczysty kraj drogiWypuścił z siebie na świata rubieży,Swój pęd wiosenny i krzepki i zdrowy,Na Nową Polskę i na żywot nowy.

Nie będzie Polak, z ojczyzny wyjęty,Luzem rzucony pomiędzy narody,Ale zbuduje Dom własny i święty,Dom przypodoban do starej zagrody.Już założone serc są fundamenty,Węgielny kamień jedności i zgodyPod gmach ojczystej wiary, uczuć, mowy,Pod Nową Polskę i pod żywot nowy.

Wiejcie, sztandary! Wiej, Orle nasz biały!Śpieszcie, drużyny grodowe i kmiece,Oborać pługiem ducha nowe działy,Położyć tamy rwącej grunt wasz rzece!Oto jest pole i walki i chwały...Śpiesz, ludu Piastów, na Piastowe wiece,Łącz dłonie czynem i serca łącz słowyNa Nową Polskę i na żywot nowy!

Ojczyzno miła! Na praw twoich księgę,W ten dzień majowy, w tę wolności zorzę,Gdy przed stu laty brał szlachcic siermięgęI dłoń tę ściskał, co ziemię mu orze,Bratniego Związku składamy przysięgę...Tak w Trójcy świętej dopomóż nam, Boże!Tak nam błogosław, krzyżu Chrystusowy,Na Nową Polskę i na żywot nowy!