Tej chwili szukaj...

...Tej chwili szukaj, która cię uczyniSiewcą — wpośród pustyni,Wolnym — wpośród niewoli,Śmiejącym się — gdy boli,Cichym — wpośród zawiei,W klęsce — pełnym nadziei,Królem — wpośród ruiny,A świętym — wpośród winy.

Anioł twój staje wtedy w płomienisku zorzyNieskończoności.Szala się bóstwa w tobie na mgnienie przechylaI cudemDuch twój, przez mgnienie owo, nie jest twój — lecz boży.A ta jest chwilaWspółpracy twojej z nieśmiertelnym trudemDucha, co tworzyŚwiatło wieczności.

Zbrodzień nawet mieć ją może.I cóż, że potępiony, że w rozpaczy kona,Że szafot ma za łoże?Ta jedna chwila życia jego jest — zbawiona!A kiedy ciało rozleci się w pyle,Jak pszczoła na kwiat, na tę jedną chwilęDusza jego upadnie i ssać będzie miodyBoskich marzeń w błękitach zarannej pogody.