To, coś prześniła...

...To, coś prześniła, to, coś przebolała,O duszo,W anielskie zaś się jawi tobie ciała,O duszo!Wiatr słodką wonią do ciebie przywiejeTwe ukochania i twoje nadzieje,A twe zadumy, jak łąki, rozkwitnąW różaną barwę i w barwę błękitną,O duszo!

Ty sama, w marzeń najcichszych wieczory,O duszo,Blaski te niecisz, malujesz kolory,O duszo!Aż, wyciągnąwszy w powietrze ramiona,Będziesz swem własnem westchnieniem niesionaPrzez nieskończonej wiosny majowe stuleciaSkroś tego, które z ciebie poczęło się, kwiecia,O duszo!