Urbs Avinionensis (Konopnicka)

Siedem — liczba doskonałaW tem, co dobre i co miłe;Z liczby tej Awinion staryCzerpał zawsze swoją siłę.

Siedem bram miał w swoich murach,Siedem dzwonów w karilionie,Siedem razy na dzień grzeszyłSprawiedliwy w Awinionie.

Siedem było w nim bazylik,Siedem kręgów farandoli,Złote klucze grodu miałoSiedmiu panów po swej woli.

Jeśli siedmiu mędrców greckichNie zrodziło się w tej stronie,To dlatego, że mądrościNie potrzeba w Awinionie.

Siedem za to ma pałaców,Różnej barwy bractw siedmioroI klasztorów białych siedem,Gdzie panienki habit biorą.

Siedem wież w papieskim gmachu,Siedem wiedzie wrót do niego,A serafy siedmioskrzydłeSiedmiu jego ganków strzegą.

Siedmiu stało kardynałówPrzy papieskim złotym tronie,I śmiertelnych siedem grzechówKwitło w dobrym Awinionie.