W przestrzeniach nieskończonych...

...W przestrzeniach nieskończonych,Nie mogę stracić siebie.I jestem w każdej gwiaździeNa rozgwieżdżonem niebie,I jestem w każdej trawce,Co z ziemi się dobywa,I w każdej kropli rosy,Co w noc miesięczną spływa.

Na jednej ze mną faliNiesione smutki świata...I jeden żar nas pali,Wiatr jeden nas oblata.Z żywota do żywotaBól świata we mnie dyszy,A kto tchu ziemi słucha,Ten dech mój w nim posłyszy.............W przestrzeniach nieskończonychNie mogę znaleźć siebie,I szukam się po ziemiI szukam się po niebie,A duch mój gdy uleci,Uleci — lub upadnie,Wybłyśnie gwiazdą drżącą,Lub perłą w morzu na dnie.