W szerokiem, pustem polu...

W szerokiem, pustem polu,Na uroszonej ziemi,Tam dusza moja klęczyZ skrzydłami złożonemi...

Dokoła martwa głuszaI smętność ugorowa,A dusza moja klęczy,Żarliwe szepcąc słowa...

Dokoła niebo chmurne,Skróś pustki mrok się wije,A dusza moja klęczyI kornie w pierś się bije...

Sto gór, sto rzek mi do niej,Sto zwątpień, sto rozpaczy...A ona klęczy cichaI krzyż na czole znaczy...

Ja idę i przechodzęW błysk gromów, w burz zawieję,A ona klęczy cicha,Wmodlona w swą nadzieję...

Ja idę i przechodzęW tych cudzych ziem posusze,I widzę — w naszem polu —Klęczącą moją duszę.