Zaświadczże mi (Konopnicka, 1915)

Zaświadczże mi, nocko jasna,Gwiazdy swojemi, swojemi,Żem ja się nie skarżył w smutkuLudziom na ziemi!

Ni sąsiadom, ni wójtowi,Ni panu w dworze, oj, w dworze,Jeno wiatrom, co kołysząWody w jeziorze!

Jeno temu zadumaniu,Co z rosą płynie, oj, płynie,Jeno onej gwiaździe bożejW cichej godzinie!

Jeno onym dziwnym szumomZ czarnego boru, oj, boru,Jeno sinym tym tumanom,We mgłach wieczoru!

Anim w dzień wyrzekał kiedyPrzed chaty progiem, oj progiem,Jenom z tobą, nocko, płakałW cieniu, przed Bogiem!