Śpiąca załoga (Pawlikowska-Jasnorzewska, 1933)

ŚPIĄCA ZAŁOGAANERI WEISSOWEJW jesiennym wichrze,W rudej zamieci,Łódka za łódkąWiruje, leci.

To akacjowaSrebrzysta flota.Załogą — ziarnkaZ ciemnego złota.

Siedzą skulone,Po trzy, po cztery, —Śpiąc, odrzuciłyWiosła i stery...

Gdy wątłą łódkęWicher przewraca,Szepczą, zbudzone:«Bóg i Akacja!»