Lenartowicz (Pawlikowska-Jasnorzewska, 1927)

Złotniczeńku ty na niebie,chcę pić życie, nie mam z czego.Zrób mi kubek, proszę Ciebie,z szczerozłota gwiaździstego!

Zrób mi kubek! Zrób mi kubek!Ale proszę, zrób mi ładnie,wyrzeźb wszystko w nim co lubię:ptaka, serce, gwiazdkę na dnie.

Zrób mi lekki i nieduży,ale mocny zrób i trwały,niech mi całą wieczność służy!Chcę pić z niego dla twej chwały.

Otrzyj ręce twe z pozłotyktórą złocisz świat po ciemku.dla miłości, dla tęsknoty.uczyń kubek, Złotniczeńku.