Pantofelki szklane...

Pantofelki szklane,skrami malowane,z dwoma skrzydełkami szarańczypo bokach,by tańczyć tak lekko, jako światło tańczy,menuetowym krokiem,by tchu nabrawszy westchnieniem głębokiem,w oddal wzlatywać na żórawią drogę,i siadać na obłokach,lub na zamkowej wieży chwiejnym szczycie,założywszy nogę na nogę.

Pantofelki szklaneskrami malowane,

rżnięte w błękicie,dane mi z rąk przemądrej, doświadczonej wróżki,abyś ty w niebo wpatrzonygwiazdami strojne złotemi,które mi duszę twą kradnie, —dojrzał nad sobą moje małe nóżkizwieszone ku ziemi,i przyjrzał się im dokładnie,myśląc, że oto nóżki twojej żonyi jej szklane pantofelkizasłaniają ci wszechświat gwiaździsty i wielki. —