Szkoda (1887)

Szkoda człowieka o jasnym rozumie,Który śród kraju ogólnej niedoli,Marnie dnie pędzi i gubi się w tłumie,Nie z braku męztwa, lecz woli.

Szkoda człowieka o wzniosłym rozumie,Który, potężny, drżąc w duszy z zapału,W źle zrozumianej godności lub dumie,Nie bierze w boju udziału.

Szkoda człowieka o wielkim rozumie,Który sam sobą zajęty jedynie,W ojczystej sprawie wystąpić nie umie,A w obcej walczy i ginie!