Z przeszłości

Każdy z nas prawie, śród swoich pamiątek,Śród marzeń znikłych wraz z wiosną,Ma w sercu jeden ukryty zakątek,Ma jedną strónę żałosną...

A gdy co chwila, wszystkie inne trąca,Czy to je targa czy pieści,Ta jedna tylko, choć zawsze milcząca,A ileż bólu nie mieści?...

I któż odgadnąć, domyśleć się zdoła,Co tam w niej drzemie na wieki?...Może z lat dawnych rozmowa wesoła,I śmiechu oddźwięk daleki...

Może wspomnienie wschodzącej jutrzenki,I wiosennego poranka,I nuta starej, znajomej piosenki,I pierwszych przysiąg kochanka...