Wielki piątek (Gawalewicz, 1889)

Niéma cię Panie!... na Golgoty szczycieKrzyż tylko nagi rozpina ramiona,Jakby chciał ludzkość przycisnąć do łonaI cudem nowe w niéj obudzić życie.

Niéma cię Panie!... a tu twoi wierniZnaleźli tylko twą koronę z cierni —I w niéj spuściznę upatrując swoją,Cierń plotą w wieniec i nim skronie stroją....

Lecz tyś powiedział, że po trzeciéj dobieRozpęknie wieko kamienne na grobie,

I z jego głębi, jako słońce czyste,Na noc zwątpienia — Ty wypłyniesz Chryste!

Więc téj jutrzenki cudownéj świtanieW zbolałych duszach obudza tęsknotę;Im ciemniéj w koło, gdy cię niéma Panie,Tém trwożniéj ludzkość patrzy na Golgotę....