Zwiędły liść (Bern, 1872)

Od gałęzi w dalZ ponad drzew i falListku wiejący tak w osamotnieniuDokądże, dokąd lecisz w utęsknieniu...Sam nie wiem — przeto nie pytaj mnie już:Wśród burzy runął dąb w straszliwą nocCo moją siłą bywał wpośród burz!Dzisiaj mną szarpie losu dzika moc...W górę i w dółOd siół do siół,Wśród dzikich próbPo nad wzgórek i grób!Niestałem wichrów unoszon ramieniemLecę, gdzie losu porywa mnie wola,Gdzie prędzej później róży przeznaczeniemPójść, kędy nawet, lauru przepaść dola...