Am Bächle

[114]

Am Bächle.im September 1879

S Bächle schwätzt im Busch verborgaUnd as sait: „Heazbruder, lachAu mit miar, wirf deini SorgaKeackle zuamer rei’ in Bach.

Wött i ällas äschtamiara,

Windla oder Schlotzerbleatz,Glei da’n Appatit verliara,Brüaderle, nôch wär as leatz.

Richt mer au a reacht verheiter

Bour sei’ Güll ins Bettle nei’,

Lauf i denischt luschtig weiter,Wear vom sealbar wieder rei’.

[115] Oder wenn a môl a GearberSeine kirri Kogahäut

In mi hängt und druff der Färber

Nôch sei’ Giftbrüah in me keit,

Sott i dô dahinta bleibaUnd verzürnt in Winkel stauh’,S Bläterle dött zema kleiba

Und koi’ Tröpfle von mer lau’?

Bruadar, laß du deine Sorga,Ischt au heu’t a Reagatag,Scheint doch wieder moanamorgaD Sonna über Busch und Hag.

Älles lôht se überwinda,

Nu’ da Kopf äll oba trait!Glaubs, du weasch in kuzem finda,S Bächle hä der d Wôhret gsait.“

Comments

Loading comments…