Co tam marzyć! (Romanowski, 1904)

Co tam marzyć o kochaniu,O bogdance, o róż rwaniu —Dla nas niema róż!My — jak ptacy na wędrówce —Dziś tu, jutro na placówceMoże staniem już.

Co śni serce, niech raz prześni!W twarde życie twarde pieśniNiech wiodą jak w tan,A miast ręce — rękojeściSzczery uścisk, gdy obwieściZ niebios chwilę Pan

Szczęście, dola później może —Ach,.leczAch, lecz tylko Ty wiesz, Boże,Co tam spotka nas.Ty wiesz, komu uśmiech miły,Komu kwiaty na mogiłyNiesie przyszły czas.

1860.