Odetchnąłem (Romanowski, 1913)

Odetchnąłem,Żyć zacząłemPowiewami kwiecia — róż!Bywaj zdrowa!Smutne słowa,Ledwiem ujrzał, — żegnam już.

Com tu przeżył,W com tu wierzył,Nieskalane niosę w świat.Marzeń sploty,Łzy tęsknotyI nadziei blady kwiat.

I twe lico,Krasawico,Promień oczu, uśmiech twój,Z twego czołaBlask anioła,Dla mych piersi nowy strój.

Bywaj zdrowa!Smutne słowa,Ledwiem ujrzał, — żegnam już!Żyj szczęśliwa,Urodziwa,Pośród woni — kwiecia róż.