Rozkaż Ty, dziewczę...

Rozkaż ty, dziewczę, niech nie kwitną róże,Nad ziemią słońce niech nie wstaje z rana;Rozkaż, niech stanie fala rozhukana,Potem każ zdrojom wrócić wstecz ku górze;Gdy się to wszystko za twym słowem stanie,Każ, niech me serce kochać cię przestanie.

Na próżno! Zdrój już nie wróci ku górze,Fala nie stanie i zakwitną róże;I tarczy słońca rankiem nikt nie wstrzyma —I ty mi ciągłe świecisz przed oczyma,Świecisz tak miła, że cię kochać muszę,Choćby w tym ogniu przyszło stracić duszę.

Stokroć urażon i gniewny na ciebie,Ja sam tę miłość chciałem wydrzeć z siebie,Lecz zawsze serce tak jękło żałośnieI gniew odtajał jako lód o wiośnie,I serce ledwo bólom się wykradło,Biegło do ciebie i u stóp się kładło.