Εμείς τα φύλλα μοιάζουμε

Εμείς τα φύλλα μοιάζομε, που η άνοιξη τ᾽ ανοίγεικαι μεγαλώνει τα γοργός ο ήλιος απαλά,μα τους ανθούς χαιρόμεθα της ήβης ώρα λίγηχωρίς να δοκιμάσομε κακά μηδέ καλά.Οι μαύρες Μοίρες καθεμιά φέρνει κακό δικό της·η μια με τέλος τα φρικτά σιμώνει γερατειάκι η άλλη με τον θάνατο! Πώς ο καρπός της νιότηςπώς ωριμάζει σύντομα στου ήλιου την φωτιά!Μόν᾽ άμα ᾽ρθει το τέλος της και πάει κι ώρα τούτη,καλύτερος ο θάνατος παρά να ζει κανείς·χίλια κακά μάς έρχονται· άλλοτε παν τα πλούτηκι η φτώχια είν᾽ ένα βάσανο π᾽ αδιάκοπα πονείς!Πάλι άλλος ονειρεύεται παιδάκια αγαπημένακαι πάει στον τάφο του μ᾽ αυτόν τον πόθο τον πικρό·άλλος αρρώστια έχει βαριά· και δεν θωρώ κανέναπου να μη δίνει του ο θεός κακά, σωρό, σωρό.