Σ' όλο μου αμέσως το κορμί ποτάμι τρέχει ο ιδρώτας

(Σ' όλο μου αμέσως το κορμί ποτάμι τρέχει ο ιδρώταςκαι νιώθω τρόμο, όταν θωρώ της νιότης το λουλούδιπρόσχαρο κι όμορφο μαζί που να ήταν κι άλλο ακόμη!)Όμως τα νιάτα τ' ακριβά λίγον καιρό βαστούνεσαν όνειρο και τ' άσκημα και τρομερά περίσσαγεράματα μονοστιγμής ψηλοκρεμιούνται επάνωστην κεφαλή διατίμαστα και μισερά συνάμα,κι αγνώριστο τον άνθρωπο τον κάνουν και χαλούνε,σαν απλωθούν επάνω τους, τα μάτια και τα φρένα.