Բաժնված սիրտեր

Հևքոտ շունչեր կու գան ման,Ու հըրճվանքով կը ժըպտինք.Կ’երկնեն կապույտ մ’աննըմանԲիլ ծովն անհուն ու երկինք:

Եվ բուրումներ կու գան ման,Ոգևորում մը հեշտինԱրբշըռանքվ մը հուզմանԿ’ամոքե վերը վըշտին:

Հոգիս ունի խինդն այգուն,Ու դայլայլը թըռչունին.Սիրտըս քընար մ’է անքունՈրուն երգեր ցավ չունին:

⁂

Երազի մը պես գացին,Տարիներըս սահեցանԱյն օրեն՝ երբ ըզգացինՍիրտեր ցունցը բաժանման:

Երբեմն արցունք մը ցավի,Զիս վըրդովեց խըռովքով.Երբեմն ալ հույս մը ծավիՇողաց հոգվույս մութին քով:

Բաժանումեն վերջ, իրա՛վ,Ի՜նչ գորովով, ի՜նչ խանդովԿը փարին սիրտեր, ծարավ՝Միացումին հեշտանքով:

⁂

Երազանքներ զիս կ’օրրենՕրորումով մը հանդարտ.Հեռուն լոռնեն, ձորերեն,Միշտ կը հառիմ ես անթարթ,

Ծածանումիդ մոտալուտՀույսերովը մոլորուն,Տենդով կըսպասեմ գալուդ,Ցընծումին մեջ երգերուն:

Ալ սիրտս ունի խինդն այգուն,Ու դայլայլը թըռչունին.Հոգիս քընար մ’է անքունՈրուն երգեր ցավ չունին: