Słuchałem gwaru fal...

Słuchałem gwaru fal, słuchałem snu dąbrowy,I piłem sercem swem wieczystej czas rozmowy,

I długo piłem w zmierzch i w noc i w srebrne brzaskiTę słodycz niemych dum i czar dziewiczej łaski,

Aż zmogłem w ziemi tej doczesnych pór omany —Czczą sławę, grób i sąd — ostatnie me kajdany…