Sztuka kochania — Księga trzecia — XXIII

XXIII

Łaska przyznana niezwłoczniekrótko żar miłości żywi...Niechaj się czasem pomartwiąkochankowie zbyt szczęśliwi.

Niechaj luby twój tragicznieprzeklina zamkniętą bramę.Niech prośbami i groźbamiprzekonywa gniewną damę...

Zamykaj drzwi na trzy spusty.Spostponuj mię srodze... Tudzież

niech mi twój odźwierny powieokrutnym głosem: „A pódziesz.“