ఇరువదియవకథ

ముప్పవుఁగదా యనిన నప్పడంతి తప్పక కనుంగొన నప్పతత్రిగోత్రారి యిట్లని చెప్పందొడంగె. 224

ఇరువదియవకథ

ఉ. ఉజ్జయినీపురంబు మెఱయు న్మణిహర్మ్యశిఖావిహారియోషిజ్జన మొక్కచో జలము చేఁదికొనం దలవాంచఁ దన్ముఖోద్యజ్జలజాభియాతికి భయంపడి దేవనదీరథాంగముల్పజ్జ ముడుంగఁ బాఱుఁ బృథుపద్మకుడుంగములం దడంగగన్. 225

ఉ. ఆపుర మేలు పూర్ణకరుణాభరణుం డగువిక్రమార్కుఁడుదీపితమంత్రశక్తి గడిదేఱిన భట్టి యుపాయ మాత్మబాహాపరిపాలితం బటుసమగ్రశుభప్రతిపాదిగా బుధస్థాపకదానలక్ష్మి యను దాది యశోరుచికన్య బ్రోవఁగన్. 226

ఉ. ఆతని కొక్కమంత్రి గలఁ డద్భుతశీలుఁడు పుష్పహాసవిఖ్యాతుఁ డతండు నవ్విన లతాంతపువాన యెసంగు నిస్తులాస్తోతకరాద్భుతక్రియలు చూచినయప్పుడు మానసైకశోకాతిశయంబు బల్మిని దదాస్యము హాస్యము గాన దెన్నఁడున్. 227

తే. అంత నొకనాఁడు విక్రమార్కావనీంద్రుఁడంతిపురమునఁ గదళిక యనేడు పేరఁదనరు మోహపురాణియుఁ దానుఁ గూడిపొత్తుల భుజింపఁగా నొక్కబోనకత్తె. 228

తే. ఒఱపు దనరారఁ జేఁపలయూర్పుఁగూరయిడినఁ గదళిక చే యెగనెత్తి యాస్యమవలగాఁ ద్రిప్పి యిదియేమి యారగింపవనెడు పతిఁజూచి రానిజంకెనలు నిగుడ. 229

ఉ. ఎన్నఁడు నిన్నెఁ గాని పరునెన్నఁడుఁ గన్గొన గండుమీల నిట్లెన్నిక లేక యంటి భుజియింపఁగవచ్చెఁ బతివ్రతాత్వసంపన్నిధినైన నాకనుచుఁ బల్కిన పళ్ళెరమందు ద్రుళ్లియక్కన్నులకల్కిమాటకుఁ బకాపక నవ్వే విపక్వమీనముల్. 230

క. నవ్వినఁ గనుఁగొని పొదివిననివ్వెరచేతులను వార్చి నృపవరుఁ డంతనివ్వటిలు సందియంబునజవ్వాడుమనంబుతో హజారముఁ జేరెన్.231

తే. చేరి మంత్రుల రావించి చిన్నఁబోవుమొగముతోడుత నద్భుతంబును వచింపనేల నవ్వెనొ యుడికినమీలు తెల్పుడనుచు గద్దించి యడుగ నయ్యలఘుమతులు. 232

క. ఇదియేమొ యిపుడు తెలియదుగద తగ వివరించి చూడఁగాఁ దోఁచినచోఁబదపడి చనుదెంచియు వినిచెదమన వారలకు నృపతి సెలవిచ్చుటయున్. 233

క. పనిచినఁ జనువారలలోఘనబుద్ధి యనంగఁ బేరుగలమంత్రి గృహంబున కరిగి హాస్యహేతువుఁగననేరక వగలఁబొగులగా నట్టియెడన్. 234

క. బాలసరస్వతి యతిమతిశాలినియగు మంత్రితనయ చనుదెంచి యిదేమాలోచన యని యడిగి తదాలాపములెల్ల విని మహాద్భుతమతియై. 235

వ. తన్మత్స్యహాసంబునకుం బూర్వంబునం బ్రవర్తిలిన కదళికావిక్రమార్కులవాక్యంబు లామ్రేడితంబుగా విని యంజనముఖంబున నిక్షేపంబునుంబోలె మనీషాబలంబునం దత్కారణం బెఱింగి యయ్యా యీయాశ్చర్యంబు వధూశాంబరీవిడంబనంబునం బొడమినయది పాముజాడ పామునకుంగాని పరులకుం దెలియఁబడని తెఱంగున నంగనలకుంగాని యిత్తెఱంగుఁ గనుంగొన మీకుఁ గొలఁదిగా దీగుట్టు బట్టబయలు గావించినం బాపంబు ప్రాపించుఁ గావున విజనాంతరంబున నుపాయంబున భూనాయకున కేఁ దెలిపెద నని యజ్జనకునివెంట వసనాచ్ఛాదితాందోళికారోహణంబునం దెరమఱుంగునం గూర్చుండి యక్కురంగనయన యనుప్రసంగంబు దిగిచి రాజపుంగవుతో నిట్లనియె. 236

తే. విక్రమార్కేంద్ర సర్వజ్ఞ చక్రనర్తివయ్యు నిక్కార్య మనయుల నడుగఁదగునెయడిగితేని నిజోదంత మవల నొడివియడలు పద్మినిఁ బోల్పఁ బట్టగుదువీవు. 237

క. ఆకథ యేలాగనినఁ బరాకు విశాలం బనాపురం బోకటి తగుంగాకోదరయువసౌథానీకాయతకమలఖేయనిరుపమ మగుచున్. 239

క. అందొక శూద్రుఁడు సుమతి యనం దగుఁ బద్మిని యనం దనర్చిన పరిపూర్ణేందువదన యిల్లాలుగఁబెందెవులుం బోని లేమి పెటపెటఁ బేల్పన్. 240

సీ. చేయప్పు లనుచు నిచ్చినవారు కటువుగానడుగ నుంకించి నోరాడ కరుగనెనరైనజుట్టాలమనుచు వచ్చినవారుబడలిక చేతఁ జెప్పకయె చనఁగనాయవారంబున కనుచుఁ జేరినవారుపరిహసింపక మున్నె తిరిగిపోవనెక్కలె జోగంచు నేతెంచువారు మాటాడి చూడక వేగ మవలికేగతే. శిశువు లెల్లను గలవారి చిన్నవాండ్రుతినెడి చిఱుతిండి గని యది తెమ్మటంచుగీజుపోరుట కెదఁ బెల్లగిల్లఁ బొగిలిపొలఁతి యూరార్ప నతఁడు కాఁపురము సేయు. 241