ఏడవకథ

వలు మెట్టి మేలిమిం గురువలు వమరం గట్టి వింతవగ గనుపట్టన్. 56

తే. రాజు తొలునాఁటిరేయి విరాళిగొనుటఁదెలుపుచును వెంటవచ్చుదూతికయుఁ దానుసరస కేతేర నక్కీరసార్వభౌముఁడరిది యపరంజిపనులపంజరము వదలి. 57

క. చనువేళ నిలిచి పొమ్మనియనరా దపశకున మనుట నైన న్నీపైనెనరునఁ దెలిపెద నొకకథకనకాంగీ వినిన నేర్పుగలుగు న్నీకున్. 58

వ. అని పలికి యాభామినీమేదురావలోకనాధారంబునం దదీయాంగీకారంబు నెఱింగి యప్పతంగపుంగవుండు హాసంబుతో నితిహాసం బిట్లని చెప్పం దొడంగె. 59

తే. అమరసౌవీరదేశంబునందు విటతరంగితాభంగమోహాంబురాశి చం,కార్యకృద్వారభామాప్రకాశమానలపనమండల మగువిశాలాపురంబు. 60

క. ఆపురము నరోత్తముఁ డనుభూపాలుం డేలు నతనిప్రోపున వైశ్యుండేపారు నొకఁడు ధర్మవ్యాపారం బలర విమలుఁ డనునామమునన్. 61

ఉ. ఆతనియాలు డీలుపడనట్టిమనోజునిపోలు వాలుకంజాతముచాలు పూలుగలసంపగికొమ్మల గీలుగ్రాలు ముక్తాతతిడాలు మేలుకొనుకల్వలతావలమేలు జాళువాజోతులజాలు జాలుకొనుచూపులఁ జూపఱ నేలుప్రోలునన్. 62

క. దానికి మోహనయను సభిథానము దగు విమలుఁ డాసుథాకరముఖితోనానావిధసౌఖ్యప్రదసూనాయుధకేళి నింపుసొంపు వహింపన్. 63

తే. వానికై చంద్రరేఖ యన్వారవనితమునుపు తొడసోఁక కుండియు మోహమందువానియిల్లాలికై ధనవంతుఁ డనెడివన్నెకాఁ డట్టి మదివట్టి వలపుఁ జెందు. 64

క. అంతట నొకనాఁ డలధనవంతుం డేరీతి వైశ్యవనితామణితోగంతురణకేళిఁ దేలంగాంతుం దైవకృపకలిమిగా కని మదిలోన్. 65

సీ. అవ్వీట నమరుగా హాలావికృతహాసకహకహధ్వనిసంగ గ్రామగంగయాయమ్మపురుషుఁ డభ్యర్థియైనవధూటినబలకార్యార్థిని యైనపురుషుబలివెట్టికొలువ వారలకోరుకు లొసంగునటుగాక నొకవెలయాలి నంపియద్ధేవి కర్పింతు ననియెంచె నాచంద్రరేఖాబ్జముఖియు నారీతిఁ దలఁచె

తే. నిష్ట మొనరించి తమి నెలయించి యొకనిఁగాళికాభుక్తి చేసి నాకాంక్ష దీర్చికొందునని చూచె మఱి యొనఁగూడె దైవఘటన నయ్యిద్దఱకును సంగమసుఖంబు. 66

తే. కల్పితాన్యోన్యవిరహంబు కంతుసమరసముదితాళీకదైన్యవాచావిధంబుసకలధనశాంబరీనిరాశాగుణంబఖండగతి నొప్పుఁ దద్వంచకద్వయంబు. 67

సీ. కల్పిత ప్రణయవిగ్రహకాలవైదగ్ధ్యజనితమాయాతాపసంభ్రమంబుప్రతివాక్యశపథపారంపరీవిజ్ఞాపితాత్మీయకృతకమోహాతిశయముదంభేతరానుబంధనిబంధనిహ్నవజల్పితసూనృతశపథశతముకపటనిద్రాజాతకైతవోత్స్వప్నప్రణామవాచామిథోనామధేయతే. మురుతరచ్ఛద్మసప్రయత్నోపగూహనసకృదతులితకృతవశాంతరదశంబుసౌఖ్యముఖ్యత్వవంచనాసమ్మదంబఖండగతి నుండె నవ్వంచకద్వయంబు. 68

తే. ఇవ్విధంబున నయ్యిద్ద ఱెనసి నట్లయుండి యొకనాఁటిరేయిఁ బ్రచండకుసుమకాండభండనమున సరికట్లఁ బెనఁగిసుప్తిఁ బొందిరి తెమ్మెర ల్చూరనాడ.

క. ఆమీఁదఁ జంద్రరేఖాభామామణి లేచి యులికిపడి భయమున సుశ్రీమించఁగ ధనవంతునితో మాటల దొట్రుపాటు దొలకం బలికెన్. 70

క. ఓరీ నాయాకారముకూరిమిపటమునను వ్రాసికోరా యది నామారుగఁ జూడర నాబంగారయ్యా నీవు చల్లఁగానుండు మిఁకన్. 71

క. అనవిని మది నిది వంచనమని కని ధనవంతుఁ డింతయాగడమే మయ్యెనొకో నామీఁదానేనను జంపితి తెలుపు మనమనం బలరారన్. 72

క. కలగంటి నీవు బొకకలకంిం గూడినట్లు గావున నిఁకఁగాఁగలుగును బ్రాణత్యాగంబెలమిం జేసికొన నిశ్చయించితి మదిలోన్. 73

చ. కనుఁగొనఁజాల వేఱొకతెకౌఁగిట నీవు సుఖింప నిప్పుడేపనివిని వాసనావశత భావిభవంబుననైనఁ జెందెదన్నిను నటుగా దటన్నఁ బరనీరజనేత్రలఁ బొందనంచు నింపునఁ జను దెంచి గంగగుడిముందఱ బాస యొసంగు మిత్తఱిన్. 74

క. అని చంద్రరేఖ పలుకంగనుఁగొని నగవలర నట్ల కానిమ్మని యాననబోఁడి వెంట రాఁగాధనవంతుఁడు గంగగుడి కుదగ్రత నరిగెన్. 75

సీ. కాఁపుగుబ్బెతలు పొంగళ్లు వెట్టినపాలకడవచాఱికలపొక్కళ్ళఱాలుదొరలు దెప్పించి బంతులుగట్టి యర్పించుపొట్టేళ్ళనెత్తురు బురద రొంపికోర్కి చెల్లినభుజంగు లొసంగఁ బెఱికినకుక్కుటపటలంపు ఱెక్కగుంపుమంత్రముల్ ఫలియింప మాంత్రికుల్ పయిజోతివన్నెయుంచిన పంచవన్నెకోళ్లుతే. పరఁగ గుగ్గులగురుధూపపరిమళంబుశాకినీడాకినీభూతసంభ్రమంబుచరదితప్రాణమృత్తికాతురగచయమునలమ నాగంగగుడిఁ జేర నరుగునపుడు. 76

క. తనుదునుమఁ దలఁచు తత్కామినికన్నను మున్నె యతఁడు మిసిమికటారిందునిమి బలియొసంగె సాహసమెనయం దల మొత్తి బాస యిచ్చెద ననుచున్. 77

సీ. బలుకప్పు నెరిగొప్పు పైనొప్పు బుడుతజాబిల్లితో మృదుతనూవల్లి తోడనునుపైఁట తెరచాఁటుగొనునీటుగుబ్బచన్కట్టుతోఁ గపురంపుబొట్టుతోడఁగరుణారస ముదారగతిమీఱఁ జూపట్టుచూపుతో రతిఁగేరు రూపుతోడఁదలిరాకుజిగి జోక వెలినూకఁగల మేలికేలుతో నెల దేఁటి డాలుతోడఁ

తే. గెంపు పపడంపు జిగిసొంపు నింపుముద్దుమోవితో గుమ్మురను నిండుతావితోడసంతసము వింతగా ధనవంతుచెంతశాంతయై రుద్రకాంత సాక్షాత్కరించి. 78

క. మెచ్చితి వరమడుగుమనందచ్చిత్రదయాత్వమున కతం డలరి సముద్యచ్చరితవిమలునాకృతియచ్చొత్తినరీతి నొసఁగు మని వేఁడుటయున్. 79

క. ఇచ్చితిఁ బొమ్మని కాళికవిచ్చేసిన యపుడె యతఁడు విమలునిరూపంబచ్చుపడఁ దాల్చి యందులకచ్చెరుపడి యింటికరిగె నతిగూఢగతిన్. 80

ఉ. అంతట నోడబేరమునకై విమలుండు చనంగ నెమ్మదిన్వంత దొలంగఁ జేసి ధనవంతుఁడు వానిగృహంబుఁ జేరె నత్యంతధనంబుతోడఁ గల మంబుధిలోన మునింగె నయ్యెడన్దంతురవీచిక ల్దరికిఁ దాల్చిన వచ్చితి నంచుఁ బల్కుచున్. 81

క. ఊరిదొరబేరు లెల్లనునూరార్పఁగ నిట్లు వచ్చియుండెడువానింజేరి నిజనాథుఁడని కన్నీరు వడిందొరఁగ మోహినీసతి పలికెన్. 82

ఉ. అక్కట ప్రాణనాథ ధన మంబుధిఁ గూలినఁ గూలనిమ్ము వేఱొక్కతెఱంగునం బడయనోపమె విత్తచయంబు లేనిచోనిక్కడిపేదవారి మన మెవ్వరిఁ బోలుదు మింతే చాలుఁ బోగ్రక్కుననక్కఱ న్మొగమొగంబులు చూచికొనంగఁ గల్గెఁగా. 83

తే. నేఁటి కీపాటి నీవు నాత్రాటిమహిమనింటి కేతేరఁ జల్లగాఁ గంటి నింకనిదియె పదివేలు వైభవం బెల్లనాఁడునల్లపూసలు చెవియాకు నాకుఁ జాలు. 84

క. అని ధైర్యమిచ్చి తగమజ్జనభోజనములను దృప్తి సలిపి దినాంతంబున నాతండును దాఁగేళినిశాంతముఁ జేర సరిగె లీలాపరతన్. 85

క. ఈకైవడి నెచ్చెలి తనయాకాంక్షలు దీర్ప నిర్భరానందముతోనాకోడెకాఁడు చివురుంజేకత్తివజీరు సడ్డసేయక యుండెన్. 86

తే. వచ్చె విమలుండు నిస్తులవస్తుచయముగొనుచు నింటికి వచ్చిన ఘోరకలహమయ్యె ధనవంతునకు వాని కాగృహంబునాదియన నాదియనఁగ నౌఁ గా దనంగ. 87

క. పురజనులు తమ్ముఁ గనుఁగొనియిరువురియాకార మొకటి యేర్చఱుపఁగ నెవ్వరివశ మనుచుం జూడఁగదొరముందఱఁ బడిరి వాదుతోడ న్వారల్. 88

క. ఆదొర యేగతి వారలవాదుడు పన్వలయు వింటివో వినలేదోపైదలి యనినఁ బ్రభావతిమోదము వెలిఁజిలుకఁ జిలుక మొకరికిఁ బలికెన్. 89

తే. వింటి నంతయు మేదినీవిభుఁడు వారికలహ మేరీతి నుడిపెనో తెలియరాదుధర్మసంకట మిదియేల తడవుసేయకవలికథఁ దెల్పుమయ్య కీరాగ్రగణ్య. 90

చ. అన విని చిల్క పల్కు వినవమ్మ ప్రభావతి యన్నరేశ్వరుండనఘత మోహినిం బిలువనంపి భవత్పతి నిన్నుఁ బెండ్లియాడినతటి సుంకు వేమొసఁగె డెందమునం దలపోసి తెల్పు మాకనవుడు నూఱుమాడలనె నావిమలుండును నట్ల పల్కినన్. 91

క. ధనవంతు నట్ల యడుగందన కది తెలియమికి నీళ్లు దా నమలిన నాతని వెడల నడిచి ప్రమదంబున నాదంపతులఁ గూర్చి పొమ్మని యనిచెన్. 92

క. ఇంతటి నేరుపు గలిగినఁగాంతా కడతేఱుఁ జారుఁ గదియుట లేదాకాంతుం డెఱిఁగిన నాతనిపొంతకు నేమొగముతోడఁ బోయెదు చెపుమా. 93

క. అని చిలుక యూరకుండినఁగనుఁగొని యక్కలికి దీపకళికలతోడందనమోము వెలుకపాఱంజనియె న్నిదురింపఁ గేళిసదనంబునకున్. 94

తే. పల్లవియుఁ దెల్లవాఱ నప్పార్థివేంద్రుకడకుఁ జని చిలుక సేయు విఘ్నములఁ దెలిపి

యతఁడు ప్రార్థించి పుత్తేర నరుగుదెంచెఁబొలఁతిచెంతకు నంతకుఁ బ్రొద్దుగ్రుంక. 95

ఉ. గందపుఁబూతఁబోలు ఱవికందగగుబ్బలమీటు హారపుంజందెపువాటుమాటు బురుసాపని పయ్యెదనీటుఁ జాటునేయందగు మేల్ముసుం గమర నల్ల బ్రభావతి వచ్చె మీనుడాల్పొందినరాచవాని యొఱలోనికటారిఁ దుటారమాడుచున్. 96

ఉ. వచ్చినఁ జూచి కీరమురువారముమీఱ ముఖారుణద్యుతుల్బచ్చెనపన్న నానృపతిపాలికిఁ బోయెదవేమొ పొమ్ము నీయిచ్చకు వచ్చినట్లు రమియింపు మొకానొక మాటపుట్టినన్నెచ్చెలి లేదుబంతియను నేర్పున దిద్దుకొనంగఁ జాలినన్. 97

చ. వదినెలపోరు మాన్ప నిజవల్లభు నిద్దురపుచ్చ మామనోరదమఁగ నత్తగారికి భయం బొనరింప మఱందినూరకేగదమఁగఁ దోడికోడలి కొకానొకనింద ఘటింపవచ్చుఁ బోకదిసిన నేర్పుచేత బెళుక న్వెరవొందిన జారకాంతకున్. 98

ఉ. ఇందుల కొక్కగాథ గల దింతటిలోఁ బతి పాఱిపోవఁడోయిందునిభాననా వినుమ యిందిరకుం దిరమైన యిల్లు సంక్రందనరాజధాని కెనగాఁ దగుశూరవరావలోక మారందసమాఖ్యచే నొకపురంబు పరంతపరాజు ప్రోవఁగన్. 99

తే. అచట జనవల్లభుండన నమరు నొక్కఁడంగసౌష్ఠపమున రతి యౌననంగనలరు మెండైన నిండుప్రాయంబుకలిమిరస్తుమీఱుచు నాతని గేస్తురాలు. 100