لاله‌ای با نرگس پژمرده گفت

لاله‌ای با نرگس پژمرده گفتبین که ما رخساره چون افروختیم

گفت ما نیز آن متاع بی بدلشب خریدیم و سحر بفروختیم

آسمان، روزی بیاموزد ترانکته‌هائی را که ما آموختیم

خرمی کردیم وقت خرمیچون زمان سوختن شد سوختیم

تا سفر کردیم بر ملک وجودتوشه‌ی پژمردگی اندوختیم

درزی ایام زان ره میشکافتآنچه را زین راه، ما میدوختیم