Sonet 146

Czasem, gdy ona wojnę mi wypowie,To, wiedz mój Geri: że na ową porę

Ku mej obronie tylko przedsiębioręTo, czem wytrwali walczą kochankowie.Tej pogardliwej oczu jej wymowie,Co chce mi zdrętwić serce trwogą chore,Stawiam tak bierną woli mej pokorę,Że przejednana wnet mu wraca zdrowie.Inaczej czyniąc, w jej Anielskiej twarzyMeduzę ujrzeć łatwo mi się zdarzy,Co ludzi w głazy zmieniać miała władzę.Tak i ty z twoją lubą czyń — tak radzę,Bo nie unikniesz doli tajemniczej,Chyba ci Amor skrzydeł swych użyczy. —