Sonet 153

Gdyby Wirgila oczy i HomeraTo słońce moje były oglądały,Ci dwaj, na jego cześć, swych sił udziałyW pieśńby złożyli która nie umiera.W niem jest i Enej, dusza wielce szczera —Przebiegły Odyss — Achill pełen chwały —

I znowu August, Rzymu Car wspaniały —I ten, co Egist zabił go przechera.I wreszcie Scypion — cnota niepożyta —Czyż nie podobny do tej, w której kwiecieZ pięknością zacność w jedno się złączyły?O pierwszym Enniusz twardy rytm swój zgrzyta.Ja zaś tej drugiej święcę pieśń, — a przecięBodaj nad moje czy to nie jest siły! —