Sonet 188

Jeżeli wierność, serce próżne zdrady,Słodkie bezmoce, żądze godne chwały,Przeczystych pragnień błogie w sobie szały,Ślepe błądzenia pierzchliwemi ślady —Jeśli myśl wiecznie śląca wzrok na zwiady,Głos przerywany, ledwie zrozumiały,W miarę, jak na twarz, wstyd lub strach wysłałyOtuchy krasę lub cień smutku blady —Jeśli nad własne kochać kogo życie —Jeśli połykać łzy i wzdychać skrycie —Żyć tem co wiecznie boli i uciska —I płonąć zdala, chłodem drętwieć zbliska —Jest tem, w czem cierpień moich znam przyczynę —Twój grzech w tem Lauro! i tym niech ja ginę! —