Sonet 196

Nawet zwycięzcę ślepy gniew zwycięża —Tak z Aleksandrem. Próżno czcił go sutoPędzel Apellów, Lizyppowe dłuto,I próżno sam on sławę miał z oręża!Tydeja w chwili gdy go gniew rozprzęża,Menalippowej czaszki jadłem struto —Gniew także, na śmierć, niezmożoną butąSyllę poraził, lycerskiego męża!Też Walentynian, z gniewem w jednej porzeŚmierć miał, a także Ajaks gdy się wściekaZazdrością łupów, nie rad własnej biedzie.Gniew — to szał krótki! kto go w czas nie zmożeDługim się stawa — i on wtedy człekaCzęsto ku hańbie, często w śmierć zawiedzie!—