Sonet 288

Jeśli jest godzien ten co kocha szczerzeNadgrody, jaką Litość daje łzawa —Konieczne wezmę dank; bo moje prawaNa tem opieram, w co jak w Laurę wierzę.Gdyż dziś już ona zna, że w każdej mierze,Czcigodną była czystych żądz mych sprawa —Więc czyta w duszy mej, i wiarę dawaTym słowom, które wprost mi z serca bierze.Ztąd kiedy ona w Niebie sobie streściŚwiadomość moich cierpień, i jedynieW słodyczy zechce ufność mieć niewieściej —Wiem, że w ostatniej moich dni godzinie,Biednemu ulgę niosąc, ku mnie spłynieTa przyjaciółka Chrystusowej części! —