treść

„Jako dwa wzdęte potoki, pędzące ze szczytu górskiego,Razem swe wody burzliwe do wspólnej im wyrwy zrzucająZ źródlisk rozległych, co biją w głębinie okrągłej kotliny,Huk też w górach z daleka do uszu pasterza dochodzi:Tak, gdy się zwarły zastępy, wzmagała się wrzawa i popłoch.“ —