হনুমান চালীসা

শ্ৰী গুৰু চৰণ সৰোজ ৰজ।নিজ মনু মুকুৰ সুধাৰি॥বৰনউ ৰঘুবৰ বিমল জসু।জো দায়ক ফল চাৰি।

বুদ্ধিহীন তনু জানিকে।সুমিৰো পৱন কুমাৰ॥বলবুদ্ধি বিদ্যা দেহু মোহিহুবহু কলেশ বিকাশ

জয় হনুমানজ্ঞান গুণ সাগৰ।জয় কপীস তিহুঁ লোক উজাগৰ॥

ৰামদূত অতুলিত বল ধাম॥অজ্ঞানি পুত্ৰ পৱন সুত নামা ॥

হে পবনসুত অঞ্জনি নন্দন! শ্ৰীৰামদূত।আপোনাৰ সমান দ্বিতীয় বলবান নাই।মহাবীৰ বিক্ৰম বজৰঙ্গী।কুমতি নিবাৰ সুমতি কে সঙ্গী॥

কাঞ্চন বৰণ বিৰাজ সুবেসা।কানন কুণ্ডল কুঞ্চিত কেশা

হাথ ব্ৰজ ঔৰ ধ্বজা বিৰাজৈ।কাঁধে মুজেঁ জনেও সাজৈ॥

শঙ্কৰ সুবন কেশৰী নন্দন।তেজ প্ৰতাপ মহা জগ বন্দন॥

বিদ্যাবান গুণী অতি চাতুৰ।ৰাজ কাজ কৰিবে কো আতুৰ॥

প্ৰভু চৰিত্ৰ শুনিবেকো ৰসিয়া।ৰাম-লক্ষণ সীতা মন বসিয়া॥

সুক্ষ্ম ৰূপ ধৰি সিয়াঁহি দিখায়া।বিকট ৰূপ ধৰি লঙ্কা জৰায়া॥

ভীমৰূপ ধৰি অসুৰ সংহাৰে।ৰামচন্দ্ৰকে কাজ সঁৱাৰে॥

লায় সঞ্জীবন লক্ষণ জিয়ায়ে।শ্ৰীৰঘুবীৰ হৰষি উৰ লায়ে॥

ৰঘুপতি কীন্হী বহুত বঢ়াই।তুম মম প্ৰিয় ভৰত সম ভাই।

সহস বদন তুমহাৰো যশ গাৱৈ।অস কহি শ্ৰীপতি কণ্ঠ লগাৱৈ॥

সনকাদিক ব্ৰহ্মাদি মুনীসা।নাৰদ সাৰদ সহিত অহীসা॥যম কুবেৰ দিগপাল জহাঁতে।কবি কোবিদ কহি সকে কহাঁতে॥

তুম উপকাৰ সুগ্ৰীবহি কীন্হা।ৰাম মিলায় ৰাজপদ দীন্হা।

তুমহাৰো মন্ত্ৰ বিভীষণ মানা।লঙ্কেশ্বৰ ভয়ে সব জগ জানা॥

যুগ সহস্ৰ যোজন পৰ ভানু।লীল্যো তাহি মধুৰ ফল জানু॥

প্ৰভু মুদ্ৰিকা মেলি মুখ মাহী।জলধি লাঙিঘ গয়ে অচৰজ নাহি॥

দুৰ্গম কাজ জগতকে জেতে।সুগম অনুগ্ৰহ তুমহাৰে তেতে॥

ৰাম দুৱাৰে তুম ৰখৱাৰে।হোত ন আজ্ঞা বিন পসাৰে॥

সব সুখ লহে তুমহাৰী সৰনা।তুম ৰক্ষক কাহু কো ডৰনা ॥

আপন তেজ সংহাৰো আপৈ।তিনিলোক হাকতে কাঁপৈ।

ভূত-পিশাচ নিকট নহী আৱৈ।মহাবীৰ জব নাম সুনাৱৈ॥

নাসৈ ৰোগ হৰে সব পীৰা।জপত নিৰন্তৰ হনুমত বীৰা॥

সংকটত হনুমান ছুৰাৱৈ।মনক্ৰম বচন ধ্যান লাৱৈ॥

সব পৰ ৰাম তপস্বী ৰাজা।তিনকে কাজ সকল তুম সাজা।

ঔৰ মনোৰথ জো কোই লাৱৈ।সোই অমিত জীৱনফল পাৱৈ॥

চাৰো যুগ পৰতাপ তুমহাৰা।হৈ পৰসিদ্ধ জগত উজিয়াৰা॥

সাধু সন্তকে তুম ৰখৱাৰে।অসুৰ নিকন্দন ৰাম দুলাৰে॥

অস্ত সিদ্ধি নৌনিধিকে দাতা।অস বৰ দীন জানকী মাতা॥

ৰাম ৰসায়নতুমহাৰে পাসা।সদাৰহোৰঘুপতি কে দাসা॥

তুমহাৰে ভজন ৰাম কো পাৱে।জনম-জনম কেদুখ বিচাৰাৱে॥অন্তকাল ৰঘুবৰ পুৰ জাই।জহাঁ জন্ম হৰি ভক্ত কহাই॥

ঔৰ দেৱতা চিত্য ন ধৰই।হনুমত সেই সৰ্ব সুখকৰই॥

সঙ্কট কটে মিতে সব পীৰা।জো সুমিৰে হনুমত বলবীৰা॥

জয় জয় জয় হনুমান গোঁসাই।কৃপা কৰহ গুৰুদেৱ কী নাই॥

ইয়ে শতবাৰ পাঠ কৰে জোই।ছুটহি বন্দী মহা সুখ হোই॥

যে ইহ পঢ়ৈ হনুমান চালীসা।হোই সিদ্ধি সাখী গৌৰীসা॥

তুলসী দাস সদা হৰি চেৰা।কীজে নাথ হৃদয় মুহঁ ডেৰা॥

পবন তনয় সঙ্কট হৰণ।মঙ্গল মুৰতি ৰূপ॥ৰাম-লক্ষণ সীতা সহিতহৃদয় বসহু সূৰ ভূপ॥

১। (সংকট মোচন হনুমান ষ্টক)বাল সময় ৰবি ভুক্ষি লিয়ো তব,তিনহু লোক ভয়ো অন্ধিয়াৰো।তাহি সো ত্ৰাস ভয়ে জগকো,ইহ সঙ্কট কাহু সো জাতন টাৰো।দেবন আনি কৰী বিনতী তব,ছাড়ি দিয়ো ৰবি কষ্ট নিবাৰো।কো নহি জানত হায় জগ মে কপি,সঙ্কট মোচন নাম তিহাৰো।বালি কী ত্ৰাস কপীস বচে গৰি,জাত মহাপ্ৰভু পণ্ঠ নিহাৰো।চৌকি মহামুনি শাপ দিয়ো তব,চাহিয় কোনবিচাৰ বিচাৰো।কে দ্বিজ ৰূপ লিবায় মহাপ্ৰভু,সো তুম দাস কে শোক নিবাৰো।অঙ্গদকে সঙ্গ লেন গয়ে সিয়,খোজ কপীস ইহ বেন উচাৰো।জীবত না বচিহো হম চু জু,বিনা সুধি লায়ে ইহা পণ্ড ধাৰো।হেবি থকে তট সিন্ধু সবে তব,লায় চিয়া-সুধি প্ৰাণ উবাৰো।ৰাবনত্ৰাস দই সিয় কো সব,ৰাক্ষসি চোঁ কহি শোক নিবাৰো।তাহি সময় হনুমান মহাপ্ৰভু,জায় মহা ৰজনীচৰ মাৰো।চাহত চীয় অশোক সো আগি চু,দে প্ৰভু মুদ্ৰিকা শোক নিবাৰো।

বান লগ্নো উৰ লক্ষিমনকে তব,প্ৰাণ তজে সুত ৰাবন মাৰো,লে গৃহ বৈদ্য সুষেণ সমেত,তবে গিৰি দ্ৰোণ সুবীৰ উপাৰো।আনি সজীবন হাথ দই তব,লক্ষি মন কে তুম প্ৰাণ উবাৰো।ৰাবন যুদ্ধ জু আন কিয়ো তব,নাগ কি ফাঞ্চ সবে সিৰ ডাৰো।শ্ৰীৰঘুনাথ সমেত সবে দল,মোহ ভুয়ো ইহ সঙ্কট মাৰো।আনি খগেশ তবে হনুমান জু,বন্ধন কাটি সুত্ৰাস নিবাৰো।বন্ধু সমেত জবে অহিৰাবন,লে ৰঘুনাথ পাতাল সিধাৰো।দেবিহি পুজিভলী বিধিচো বলি,দেউ সবে মিলী মন্ত্ৰ বিচাৰো।জায় সহায় ভয়ো তব হী,অহিৰাবন সৈন সমেত সংহাৰো।কাজ কিয়ে বড় দেবন কে তুম,বীৰ মহাপ্ৰভু দেখি বিচাৰো।কৌন চো সঙ্কট মোৰ গৰীব কো,জো তুমচু নহি জাত হায় টাবোবেগি হৰো হনুমান মহাপ্ৰভু,যো কচু সঙ্কট হোয় হমাৰো।

লাল দেহ লালী লচে, অৰু ধৰি লাল লঙ্গুৰ,ব্ৰজ দেহ, দানব দলন, জয় জয় কপিচুৰ।বজৰঙ্গ বান নিশ্চয় প্ৰেম প্ৰতীততে, বিনয় কৰে সনমান।তেহি কে কাৰজ সকল শুভ, সিন্ধু কৰে হনুমান।

২। (বজৰঙ্গ বান) জয় হনুমন্ত সন্ত হিতকাৰী,শুন লীজে প্ৰভু অৰজী হমাৰী॥জন কে কাজ বিলম্ব ন কীজে,আতুৰ দৌৰি মহা সুখ দীজেজৈচে কুদি সিন্ধু মহি পাৰা,সুৰসা বদন পেঠি বিস্তাৰা॥আগে জাই লঙ্কিনী ৰৌকা।মাবহু লাত গই সুৰ লৌকা,জাই বিভীষণ কো সুখ দীন্থাসীতা নিৰখি পৰম পদ লীন্থা॥বাগ উজাৰি সিন্ধু সঁহ বৌৰাঅতি আতুৰ যম কাতৰ তৌৰা।অক্ষয় কুমাৰ কো মাৰ সংহাৰা।লুম লপেট লন্ধ কো জাৰা॥লাহ সমান লঙ্কা জুৰি গই।জয় জয় ধ্বনি সুৰপুৰ মে ভয়॥অব বিলম্ব কেহি কাৰণ স্বামী।কৃপা কৰহু উৰ অন্তৰ্য্যামী।জয় জয় লক্ষ্মণ প্ৰাণ কে দাতা।আতুৰ হোয় দুখ কৰহু নিপাতা॥জয় গিৰিধৰ জয় জয় সুখ সাগৰ।সুৰ সমুহ সমথ ভট নাগৰ॥ঔ হনু হনু হনু হনুমন্ত হঠীলে।বেৰিহি মাৰুব্ৰজ কী কীলে॥গদা ব্ৰজ লে বেৰিহি মাৰো।মহাৰাজ প্ৰভু দাস উবাৰো।ওঁকাৰ হুঁকাৰ প্ৰভু ধাৱো।

ব্ৰজ গদা হনু বিলম্বন লাৱো।ঔ হী হী হী হনুমান কপীসা।ঔ হুঁ হুঁ হুঁ হনু উৰ শীশাসত্য হোহু হৰিশপথ পাৱ কে।ৰামদূত ধৰু মাৰু জাই কে॥জয় জয় জয় হনুমন্ত অগাৱা।দুঃখ পাৱত জন কেহি অপৰাধা।পূজ জপ তপ নৈম অচাৰা।নহী জানত হো দাস তুমহাৰা।বন উপবন মগ, গিৰি গৃহ মাঁহী।তুমহাৰে বল হম ডৰপত নাহী।পাই পৰো কৰি জোৰি মনাৱো ॥য়হি অবসৰ অব কেহি গোহৰাৱো।জয় অঞ্জানি কুমাৰ বলবন্তা।শঙ্কৰ সুবন বীৰ হনুমন্তা।বদন কৰাল কুল ঘাতক।ৰাম সহায় সদা প্ৰতিপালক॥ভূত প্ৰেত পিশাচ নিশাচৰ।অগ্নি বেতাল কাল মাৰী মৰ॥ইন্থে মাৰু তোহি শপথ ৰামকীৰাখু নাথ মৰ্য্যদা নাম কী॥জনক সুতা হৰি দাস কহাৱো।তাকি শপথ বিলম্ব ন লাবো।জয় জয় জয় ধুনি হোত দুসহ অকাশা।সুমিৰত হোত দুসহ দুখ নাশা॥চৰণ শৰণ কৰ জৌৰি মনাৱো।

ইহি অবসৰ অৱ কেহি গোহৰাৱো॥উঠ উঠু চলু তোহি ৰাম দোহাই।পাই পৰো কৰ জোৰি মনাই॥ঔ চঁ চঁ চঁ চঁ চপল চলন্তা।ই হনু হনু হনু হনু হনুমন্তা॥ঔ হঁ হঁ হাক দেত কপি চঞ্চল।ওঁ চঁ চঁ সহষি কসৱে সত দল॥অপনে জনকো তুৰত উবাৰো।সুমৰিত হোয় আনন্দ হমাৰো॥ইহ বজৰঙ্গ বান জেহি মাৰে।তাহি কহো ফিৰ কোন উবাৰো॥পাঠ কৰে বজবঙ্গ বান কী।হনুমত ৰক্ষা কৰে প্ৰাণ কী॥ইহ বজৰঙ্গ বান জো জাপে।তাতে ভূত প্ৰেত সব কাপেঁধূপ দেয় আৰু জপে হমেসা।তাকে তন নহি ৰহে ক্লেশা॥প্ৰেম প্ৰতীত হি কপি ভজে,সদাধৰে উৰ ধ্যান।তেহি কে কাৰণ সকল শুভ,সিদ্ধ কৰে হনুমান॥ইতি শ্ৰীগোসাই তুলসী দাসকৃত শ্ৰীহনুমন্ত বজৰঙ্গ বান।(সমাপ্ত)

আৰতি কিযে হনুমান ললা কী,দুষ্ট দল ৰঘুনাথ কলা কী।জাকে বলচে গিৰিবৰ কাঁপে,ৰোগ দোষ জাকে নিকট ন ঝাঁপে,অঞ্জনি পুত্ৰ মহা বলদাই,সন্তান কে প্ৰভু সদা সহাই।দে বীৰা ৰঘুনাথ পঠায়ে,লঙ্কা জাৰি সীয় সুধ লায়েলঙ্কা জাৰি অসুৰ সংহাৰে,সীতাৰামজী কে কাজ সম্বাৰেলক্ষ্মণ মুৰ্চিত পৰে সকাৰে,আনি সঞ্জীবন প্ৰাণ উবাৰেপেঠি পতাল তোৰ জম-কাৰে,অহিৰাবন কী ভুজা উখাৰেবায়ে ভুজা অসুৰ দল মাৰে,দহিনে ভুজা সন্ত জন তাৰেসুৰ নৰ মুনি আৰতি উতাৰে,জয় জয় জয় হনুমান উচাৰে।কঞ্চন থাল কপুৰ লৌ ছাঁইআৰতি কৰত অঞ্জনী মাই।জৌ হনুমান কী আৰতী গাৱে,বসি বৈকুণ্ঠ পৰম পদ পাৱে। ★★