કડવું-૫

કૈલાસ પર્વત જઈ રાજાએ, ભીડી મોટી બાથ;જળમાંહી જેમ નાવ ડોલે, એમ ડોલે ગિરિનાથ. (૧)

ટોપ કવચ ને ગદા ફરસી, કડકડાટ બહુ થાય;એણે સમે ઉમિયાજી મનમાં, લાગ્યાં બ્‍હીવાય. (૨)

જઇને શંકરને ચરણે નમિયાં, અહો અહો શિવરાય;શાને કાજે બીહો પાર્વતી, આવ્યો બાણાસુર રાય. (૩)

શોણિતપુરનું રાજ્ય આપ્યું, ઉપર કર હજાર;વળી માગવા શું આવ્યો છે, અંધ તણો કુમાર. (૪)

સહસ્ત્ર હાથ તો મુજને આપ્યા, તે તો સ્વામી સત્ય;એક યોધ્ધો મુજને આપો, યુધ્ધ કરવા સમર્થ. (૫)

આવો શિવ આપણ બે વઢિયે, આપ આવ્યા મારી નજરે;ફટ ભૂંડા તું એ શું બોલ્યો, ખોટી હઠ આ તજ રે. (૬)