Рэха

(З нязнанага аўтара).

Выбачайце мне, старому,Што я гутарку вядуПра згарэўшую саломуІ даўнейшую брыду.

Але часам аглянуццаТрэба, мілыя, назад,Каб ніколі не спаткнуццаІ трымаць за новы лад!

З гэтай мэтаю і толькіЯ вярчу верацяноІ пішу пра тыя болькі,Што залечаны даўно!

Ў часе ўлады МікалаяГраф Таўсты міністраваў,І ў сябры, карысьць малая,Дурнаву і Плеву ўзяў.

Мала гэтага — ЗаікаРазам з імі сеў за стол,І пашла гуляць музыка —Хоць бяры у рукі кол!

Бо дзяржава не таўсьцее —І на іхнім павадуЗаікаецца, дурнееІ плюецца ў бараду!

Бачаць гэта заправілы:Кепска! музыка ня ў прок,І народ рыхтуе вілыСадануць у царскі бок!

Сталі думаць звадыяшы,І каб людзям рады даць —Пачалі, як Мэсыяшы,Туды-сюды вандраваць!

У кішаню схаваўшы хвігу —Хай каршун іх задзярэ! —Той У Менск, другі у Рыгу,Трэці ў Кіеўшчыну прэ…

Торбай сыплюцца мільёныІ падзякі ад цара,І дарэмныя вагоныІ куплëнае „ура!“

А народ? Палепшыў долю?Можа, стаў гаспадаром?Мае землю, мае волю? —Пашукай за каўняром!

Не на гэта іх паслалі,Не за гэтым чорт іх нëс:І сяляне атрымаліНя іначай — дулю у нос!

Але, стой! На што гадаціІ на пальцах прыкiдаць —Лепей рэха запытаці,Будзем зразу праўду знаць!