Chodź tak, jak jesteś

CHODŹ TAK, JAK JESTEŚ. Nie zaprzątaj się strojem.Czy rozplotły się włosy splecione, czy w nieporządku ich rozdział, czy niema wstążek na twym staniku, ty na to nie zważaj.

Chodź tak, jak jesteś, nie zaprzątaj się strojem.Chodź szybkiemi krokami po trawie.

Widzisz, jak się kłębią obłoki?Klucze żórawi nadciągają od dalekich brzegów rzeki i napory wiatru gwałtownie rzucają się na wrzosiska.Przerażone stado ucieka do wsi, do obór.Widzisz, jak się na niebie kłębią obłoki?Daremnie zapalasz lampę na stole — migoce i gaśnie na wietrze.Któż zauważy, iż sadzą nie poczerniłaś powiek?Oczy twe ciemniejsze od chmur deszczowych.Daremnie zapalasz lampę na stole — zagasa.

Chodź tak, jak jesteś, nie zaprzątaj się strojem.Nie spleciona wiązanka na włosy, cóż z tego? Nie zamknięty łańcuszek u dłoni, niech będzie!Niebo zakryte chmurami, jest późno.Chodź tak, jak jesteś, nie zaprzątaj się strojem.