Dłonie splatają się z dłońmi

DŁONIE SPLATAJĄ SIĘ Z DŁOŃMI, oczy wieszają się na oczach, tak rozpoczynają się dzieje serc naszych.Miesięczna noc marcowa; powietrze przesycone słodką wonią henny.Fletnia ma leży na ziemi bezczynnie, a twa wiązanka niedokończona.Miłość ta między tobą a mną prosta jest, jak pieśń.

Szafranowa zasłona twa upaja me oczy.Wieniec jaśminowy, któryś splotła dla mnie, napełnia drżeniem me serce, jak pochwała.Gra to dawania i cofania, odkrywania i ponownego skrywania, nieco uśmiechów i nieco nieśmiałości i nieco miłych, bezpożytecznych sporów.Miłość ta pomiędzy tobą a mną prosta jest, jak pieśń.

Żadnej tajemnicy, wybiegającej po za teraźniejszość, żadnej walki o sprawy niemożliwe, żadnego cienia po za wdziękiem, żadnego błąkania się w głębiach ciemności.Miłość ta pomiędzy tobą a mną prosta jest, jak pieśń.

Nie chronimy się od żadnych słów, aby w wieczystem tonąć milczeniu; nie wyciągamy rąk po rzeczy, leżące po za nadzieją.Wystarczy nam, co dajemy w próżnię i co otrzymujemy.Radości nie wyniszczyliśmy do ostatka, ażeby wytłoczyć z niej wino cierpienia.Miłość ta między nami prosta jest, jak pieśń.