Miłuję cię, umiłowany

MIŁUJĘ CIĘ UMIŁOWANY, wybacz mi moją miłość.Pojmana jestem, jak ptak, który zgubił drogę.Serce moje, zadrżawszy, zgubiło swoją przesłonę i stało się nagie.Nakryj je współczuciem, umiłowany i wybacz mi moją miłość.

Jeśli nie zdołasz miłować mnie, umiłowany, wybacz mi moją boleść.Nie patrz na mnie tak mimochodem, z daleka.Wśliznę się znowu w swój kącik i siedzieć będę w ciemności. Obu dłońmi zasłonię nagi swój wstyd.Odwróć‑że lice odemnie, umiłowany, i wybacz mi moją boleść.

Jeśli miłujesz mnie, umiłowany, wybacz mi moją radość.Jeśli serce me uniesie fala szczęścia, nie śmiej się z niebezpiecznego poddania się mego.Jeżeli siedzę na tronie i tyranją miłości mej panuję nad tobą; jeżeli, jak bogini, obdarzam cię mą łaską, nieś moją dumę, umiłowany, wybacz mi moją radość.