Pieśni ofiarne — 4

Ciebie jedynie pragnę, tylko Ciebie!O, pozwól mi to powtarzać bez końca!Co mnie tu mami w noc i w blaskach słońca,Fałszem jest wszystko na próżności glebie.

Jako do światła powita i głuchaNoc czeka, jutrzni szukając na niebie,Tak w mojej głębi, w otchłaniach mych duchaKrzyk jeden tylko: Ciebie pragnę, Ciebie!

Jako wezbrana burza do pokojuDąży, choć gromy w swem łonie kolebie,Tak wciąż o miłość mój bój — i wciąż w znojuKrzyk ten błyskawic: Ciebie pragnę, Ciebie!